خیلی وقت شده که از زندگی و آرزوهایم غافلم..فراموش کرده ام که من همان بچه ای هستم که "سندباد" رادوست داشت!!"ای کیو سان"سرلوحه ی عقل کلی هایش بود.و "سرنتی پیتی"  و "کنا" را باعشق دنبال میکرد...برای "هایدی" دل میسوزاند..از خانواده "تناردیه" هیچ خوشش نمی آمد!! .....همانی هستم که تمام روزهای کودکی اش پر بود از بچه هایی که تنها بودند.مهربان بودند.در راه بودند یکی بدنبال مادرش یکی بدنبال خوشبختی یکی هم مثل "سوباسا"دنبال موفقیت.....!هیچکدامشان در جبر زندگی نکرده بودند.همیشه خلاق بودند.شبیه حقیقت های کمیاب بودند.!رویاهای من با آنها به مدرسه میرفت..حتی تاکوه آلپ!!                                                                                                  .......آن روزها قرار نبوداین شکلی باشد.من فکر میکردم اگر مثل آنشرلی زیبا نباشی:مهم نیست..!!باید درسخوان باشی وباهوش..یا هر تیری که در تاریکی رهایش کنی (مثل تیر) لوک خوش شانس به هدف میخورد !!فکر میکردم اگر فقیر باشی همیشه "بابالنگ درازی"هست که.....                                       
   قرار نبود زندگی جبر باشد!باور کن قرا نبود اینقدر خسته وبی حوصله و کسل باشم. و اینقدر زندگی سخت باشد......                                                                                       Fashion, dress, coat, jacket, jeans                       سندباد و شیلا