الیاس اسد می نویسد.......

میثم حیدری بروجنی... از بجه های نیک روزگار...   خیلی باهوشه (حالا خیلی هم نه ها...)  آینده نگره به شدت و این از عوامل موفقیت رفیق شفیقمونه... خیلی حواسش به سایر دوستاش هست که نکنه کسی مشکلی داشته باشه... با استادا ارتباط خوبی داره... خونسرد با مشکلات کنار میاد... راحت نمیشه از سر سفره بلندش کنیم (همین که خودش بفهمه چی گفتم کافیه) . تو تیم فوتبال دفاع آخر وامیسته و این نشان دهنده ی توان رهبری بالاش هست.  یه مدت باهم تو شورای صنفی دانشکده کلی بدبختی کشیدیم ولی چرا آخه هیشکی مارو درک نمی کنه !!؟؟ میثم از اون مارمولکای با مرامه... ما جامعه ی بزرگ و صدالبته پاااااااااک! فوتبال ایران، بی صبرانه منتظریم که کتابش رو منتشر کنه ...

   ولی این یکی رو جدی می گم... کشوری مثل ژاپن رو در نظر بگیرید که تمام مشکلات رو به صلیب می کشه... کافیه چهار تا ، فقط چهار تا میثم حیدری تو ژاپن داشته باشیم...اون وقته که از درون متلاشی میشه...

 

.........................................................

جوابیه (میثم جواب می دهد)....

سلام به دوست خوبم الیاس

خوب الیاس به من لطف داره ،داوری الیاس با من شروع شد الانم میدونم داره خوب سوت میزنه اما همیشه جرات الیاس قابل ستایش بود حتی در مواقع گند زدن در بازی (خودش یادشه نبودم کتکا را خورده بود)...

دوست دارم الیاس ،امیدوارم موفق باشی ومراتب بالای علمی دکترا (البته کنار خودم )ببینمت......

اون سفره ام که میگی قضیه ی عیاران بود بعدشم خودتم که کنارم بودی کلک